زن

از زنی خوشم می آید که موقعیت ها را بهتر بفهمد
با بهت و حیرت نگاهم کرد
در پاسخ نگاهش گفتم
در آشپزخانه یک کدبانو
در اتاق پذیرایی همانند خانم
در اتاق مطالعه زنی متفکر و دانا
..... و در اتاق خواب
سخنم را تند و با تحقیر قطع کرد و گفت
مثل یک هرزه؟
با نگاهی شماتت بار گفتم
زنی که فکر می کند در اتاق خواب باید دانشمند یا فیلسوف باشد
احمق است

شـعـله ای کـه بـر بـاد رفـت

چــرا هـمـگان را نـبـخـشـم

چــرا از خـاطـر نـبـرم غــمــهـا را

مـن کـه فـرامـوش خـواهـم کـرد

نـشـانی خـانـه ام

چـهـره کـودکـم

و تـلـفـظ نـا مــم را از دهـانـت

و شـعـلـه ای کـه بـر بـاد خـواهـد رفـت

چه شبهايي

اما نمي دانم ، چه شبهايي سحر كردم

بي آنكه يكدم مهربان باشند باهم پلكهاي من

در خلوت خواب گوارايي

وآنگاه كه شب ها خوابم برد

هرگز نشد كايد بسوي من

هاله اي يا نيم تاج گل از روشنا گل گشته رويايي در خواب هاي من

وعــــده

آيــنــده بـرايــم زمــان نـبـود، مـكان بـود

مـكانـي بـراي مـن و تـو

بـايـد به آنـجـا مـي رفـتـيـم

ولـي تـو جـا زدي

قـولـي نـداده بـودي امـا وعــده چرا

وعــــدهـايـي كـه خـيـال انـگـيــز تـر از قــول بـودنـد

انـشـاء

مـوضـوع انـشـاء
فـقـر بـهـتر اسـت یـا عـطـر
خـوب مـعلـومـه فـقـر
فـقـر چـشـم و گـوش آدم رو بـاز مـی کـنـه
ولـی عـطـرآدم رو بـیهـوش و مـد هـوش مـی کـنه

پ ن
الـبـتـه عـطـر حـس هـایی رو تـو آدم بـیـدار مـی کـنه
کـه فـقـر اونـرو خـامـوش کـرده

فـردا

از فـردا وحـشـت دارم
ایـن فـردا را مـی شـنـاسم
هـیـچ کـدام از ایـن لـحظـه ها بـرای مـن سـاخـته نـشـده

پ ن
کـارم شـده تـوهـم جـلوه دادن یـقـیــنی کـه مـی گـفـت
فـردا هـم مـثل امروزِ
تـمـریـنـی مـنـاسب برای زنـده مـوندن

هــــــیـــــهـــــا ت

مـن چـه مـی دانـسـتـم
دل هـر کـس دل نـیـسـت

قـلـبـها صـیـغـلـی از آهـن و سـنـگ

قـلـبـها بـی خـبـر از عـا طـفـه انـد

هــــــیـــــهـــــا ت